دو روز پیش بیماری پر از دردی را دچار شدم که با همه ی سخت جانی ام نسبت به درد تاب و تحملم از بین رفته بود و ناله می کردم. در دردهایم یاد وبلاگم افتاده بودم و نوشته هایش. یاد روزهایی که در اینجا می نوشتم و یاد همه ی خاطرات این روزها.
تصمیم گرفتم دوباره اینجا بنویسم.
احتمالا بیشتر متن هایم درباره ی کتاب و نشر و اتفاقاتی که در این باره می افتد باشد و شاید کمی هم درباره ی زندگی بنویسم.
ولی دلم می خواهد اینجا مجدد راه بیافتد.